Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Αγάθωνας: «Η μουσική στη Θεσσαλονίκη παράγει... σκύλους» (video)

Για την κατάσταση που επικρατεί στο ρεμπέτικο τραγούδι, αλλά και για τη μουσική στη Θεσσαλονίκη ρωτήθηκε σε συνέντευξή του ο Αγάθωνας.

«Το ρεμπέτικο βρίσκεται σε ένα επίπεδο το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν είναι πάρα πολύ καλό, γιατί δεν το αγαπάει κανείς εκτός από αυτούς που το ακούνε. Οι περισσότεροι το απεχθάνονται σε αυτή την απαίσια χώρα, που κακώς λέγεται Ελλάδα, γιατί είναι ή κουφοί ή σκύλοι», είπε αρχικά ο Αγάθωνας, ενώ για τη βόρεια Ελλάδα δήλωσε:
«Η μουσική στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε χειρότερο επίπεδο γιατί εκεί παράγει σκύλους. Η Θεσσαλονίκη είναι εκτροφείο σκύλων. Παράγει σκύλους και τους στέλνει στην Αθήνα. Κάθε χρόνο παράγει καινούργιους σκύλους. Αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε τί είναι η καινούρια φουρνιά... είναι ντόπερμαν, ροντβάιλερ; Πάντως σε μερικά χρόνια θα φανούν. Είναι εκτροφείο σκύλων. Εγώ τη γλίτωσα, δεν έγινα σκύλος. Ασχολούμαι αποκλειστικά με το ρεμπέτικο και την έχω πληρώσει τη νύφη. Δεν παραπονιέμαι βέβαια, μια χαρά περνάω. Απλώς μπορώ και τα λέω και προκαλώ και τους άλλους να τα λένε για μένα αν μπορούν».
Δείτε το βίντεο:

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Βιογραφία | Πόλυ Πάνου, η μουσική διαδρομή μιας μεγάλης λαϊκής φωνής

ΠΟΛΥ ΠΑΝΟΥ: «σώπασε» για πάντα σε ηλικία 73 ετών, σαν σήμερα στις 27 Σεπτεμβρίου 2013


Η Πολυτίμη Κολιοπάνου, η ευρέως γνωστή ως Πόλυ Πάνου, μια από τις σημαντικότερες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού «έφυγε» σε ηλικία 73 ετών.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Οκτωβρίου 1940, όμως μεγάλωσε στην Πάτρα. Το πραγματικό της όνομα είναι Πολυτίμη Μπίθα (κατά άλλους Πολυτίμη Κολιοπάνου) και είναι μια από τις σημαντικότερες λαϊκές τραγουδίστριες.
Με πρώτο της δάσκαλο ένα «jukebox» όταν βρισκόταν ακόμη σε νεαρή ηλικία κατάφερε να εξελιχθεί με τα χρόνια και να αποτελέσει ένα λαϊκό αστέρι της ελληνικής μουσικής δισκογραφίας, που μέχρι σήμερα ξεχωρίζει για την καθαρά λαϊκή φωνή της και τις ανεξίτηλες επιτυχίες της.
Η Πόλυ Πάνου άφησε το στίγμα της τραγουδώντας πρώτη τα «Παιδιά του Πειραιά», που έγινε αργότερα μεγάλη επιτυχία.
Διάβασε την συνέχεια στο: www.tralala.gr

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Συγκίνηση στην Ομογένεια για τον θάνατο του Λινάρδου Βαμβακάρη

Ο Λινάρδος Βαμβακάρης
στο νυχτερινό του κέντρο
"Οι πενιές του Βαμβακάρη".
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ο Λινάρδος (Λίλος) Βαμβακάρης, ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού που διασκέδασε τους ομογενείς τη δεκαετία του ’60 και του ‘70 δεν είναι πια ανάμεσά μας.

Τον πρόδωσε η καρδιά του στις 11 Σεπτεμβρίου και άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 59 ετών.

Ο πρόωρος θάνατός του έχει βυθίσει στο πένθος την σύζυγό του Ειρήνη, τα παιδιά του Αρετή και Αργύρη, την μητέρα Κυπαρισσία (Σούλα) Βαμβακάρη, τα αδέλφια του Νικολέτα και Αθανάσιο Κουτσοθανάση, Μαρία-Ελπίδα και Δημήτριο Καντάρη, τα ανίψια Αργυρώ και Νικόλαο Μάσσιο, Κυπαρισσία-Σούλα και Ριχάρδο Γουίλντ, Φραντσέσκα και Κώστα Κουρμούση, Ιωάννη και Ειρήνη Καντάρη, Κατερίνα και Δημήτριο Μπεγνή.

Η κηδεία του τελέστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου στο Γ’ Νεκροταφείο και ήταν πάνδημη, καθώς πολλοί συγγενείς και φίλοι, καλλιτέχνες και συνεργάτες του απηύθυναν το ύστατο χαίρε στον μεγάλο καλλιτέχνη και συνάμα τον νεώτερο της οικογένειας Βαμβακάρη.

Η αδελφή του εκλιπόντα Νικολέτα Βαμβακάρη Κουτσοθανάση, η οποία είναι η μόνη από τα παιδιά του αειμνήστου Αργύρη Βαμβακάρη που ζει στην Αμερική, μιλώντας στον «Εθνικό Κήρυκα» τόνισε ότι ο Λινάρδος αγάπησε την Ομογένεια και αγαπήθηκε όσο ελάχιστοι άλλοι καλλιτέχνες όχι μόνο από τη Νέα Υόρκη, αλλά και από όλη την Αμερική.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Μηχανή του χρόνου: 'Πρέζα όταν πιεις, βρε θα ευφρανθείς'. Το τραγούδι που λογόκρινε ο Μεταξάς επειδή ήταν χασικλίδικο

Το κομμάτι ειρωνευόταν και την «Ελλάς», ενώ έγινε επιτυχία δεκαετίες αργότερα η Χάρις Αλεξίου αλλάζοντας τη λέξη πρέζα με... το ούζο

Το 1977 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Ούζο όταν πιεις» με ερμηνεύτρια την Χάρις Αλεξίου. Ήταν μέρος του δίσκου «24 τραγούδια», ο οποίος περιλάμβανε και άλλες μετέπειτα επιτυχίες, όπως το «Όλες του κόσμου οι Κυριακές» και το «Τι γλυκό να σ΄ αγαπούν».

Το τραγούδι όμως που συνδέθηκε με το ούζο δεν ήταν καινούργιο. Πρόκειται για διασκευή του «Πρέζα όταν πιεις», το οποίο είχε πρωτοερμηνεύσει η Ρόζα Εσκενάζυ το 1934. Τους στίχους είχε γράψει ο Αιμίλιος Σαββίδης και τη μουσική ο Σώσος Ιωαννίδης.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Πάτρα:Τμήμα"Αστικής Λαϊκής Μουσικής-Ρεμπέτικου Τραγουδιού" στην Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο

Στη Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών θα λειτουργήσει και αυτήν τη διδακτική χρονιά 2016-17 το τμήμα"Αστικής Λαϊκής Μουσικής-Ρεμπέτικου Τραγουδιού":- Εναρμόνιση, ρυθμοί, μουσικοί δρόμοι-μακάμια- Λαϊκή κιθάρα, τρίχορδο μπουζούκι, μπαγλαμάς.στο οποίο διδάσκει ο Σπύρος Δελέγκος.
Το τμήμα αυτό απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για την εκμάθηση ρεμπέτικης-λαϊκής κιθάρας, τρίχορδου μπουζουκιού ή μπαγλαμά, αλλά και ευρύτερα -ανεξαρτήτως του οργάνου που γνωρίζουν (π.χ. ακορντεόν, βιολί κ.ά.)- σε όσους θέλουν να αποκτήσουν μια γενική γνώση και αντίληψη του φαινομένου της εναρμόνισης, των μουσικών δρόμων (μακαμιών) και των ρυθμών στην προπολεμική και μεταπολεμική Αστική Λαϊκή Μουσική (κοινώς Ρεμπέτικο).
Οι γνώσεις αυτές διευρύνουν το μουσικό ορίζοντα των εκπαιδευομένων στο εν λόγω μουσικό πεδίο και συχνά βρίσκουν εφαρμογή σε αρκετές σύγχρονες δημιουργίες, που έχουν τη βάση τους στη "λαϊκή-παραδοσιακή" φόρμα (Χαΐνηδες, Θανάση Παπακωνσταντίνου κ.ά.).

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Ο θυελλώδης και «παράνομος» έρωτας του Τσιτσάνη με τη Νίνου

Ο θυελλώδης και «παράνομος» έρωτας του Τσιτσάνη με τη Νίνου
Τα επεισόδια και το φινάλε μια σχέσης που ενέπνευσε τον μεγάλο ρεμπέτη να γράψει το «τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα»
Οι μεγάλοι έρωτες και τα ανεξέλεγκτα πάθη, δεν αναγνωρίζουν τις ανθρώπινες νόρμες. Δεν μπαίνουν σε καλούπια. Είναι από τις φορές που η καρδιά εξεγείρεται, πυρπολεί σκέψεις και συναισθήματα και αγνοεί λογική και μυαλό.

 Τέτοιοι έρωτες είναι συνήθως οι «παράνομοι» έρωτες, αυτοί που έχουν ημερομηνία λήξης, που είναι αδιέξοδοι, οι ιστορίες των οποίων, στην ολότητά τους, είναι ανείπωτες. Ο μεγάλος ρεμπέτης Βασίλης Τσιτσάνης και η σπουδαία Μαρίκα Νίνου, έζησαν έναν τέτοιο έρωτα. Έναν από αυτούς που έχουν ημερομηνία λήξης.

Μεταρέπονται σε Μουσείο Τσιτσάνη οι παλιές φυλακές Τρικάλων

Μεταρέπονται σε Μουσείο Τσιτσάνη οι παλιές φυλακές Τρικάλων
Το έργο προϋπολογισμού 2 εκατ. ευρώ επισκέφτηκαν Κ. Αγοραστός και Χ. Μιχαλάκης


Ολοκληρώνονται οι εργασίες αποκατάστασης των παλαιών φυλακών Τρικάλων που θα στεγάσουν το μουσείο Τσιτσάνη
 
Κώστας Αγοραστός: «Σημαντικό έργο πολιτισμού, που αλλάζει τη μορφή του κέντρου των Τρικάλων»
Ολοκληρώνονται οι εργασίες αποκατάστασης των παλαιών φυλακών Τρικάλων, που θα στεγάσουν το μουσείο Τσιτσάνη. Το έργο προϋπολογισμού 2.000.000,00 ευρώ επισκέφτηκαν ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός και ο αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων κ. Χρήστος Μιχαλάκης. 
Το έργο υλοποιείται με πόρους του ΕΣΠΑ Θεσσαλίας 2007-2013 με τίτλο: «Επανάχρηση κεντρικού κτιρίου παλαιών φυλακών Τρικάλων - Κέντρο Έρευνας Βασίλης Τσιτσάνης».

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Το ρεμπέτικο τραγούδι στη «Φωνή της Ελλάδας»


Στις μεγάλες γυναικείες φωνές του ρεμπέτικου είναι αφιερωμένη η εκπομπή «Το ρεμπέτικο τραγούδι στη Φωνή της Ελλάδας», σ’ ένα δίωρο αφιέρωμα που μεταδίδεται το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου και την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016, στη 1 μετά τα μεσάνυχτα, από τη «Φωνή της Ελλάδας» στους Έλληνες όλου του κόσμου.

Τα πρώτα χρόνια του ρεμπέτικου πρωταγωνίστησαν οι γυναίκες με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη και τη Μικρά Ασία, όπως η Ρόζα Εσκενάζυ και η Ρίτα Αμπατζή. Στη συνέχεια, εμφανίστηκαν και άλλες γυναικείες φωνές και παρουσίες που στόλισαν τα πάλκα και όλες ανεξαιρέτως έβαλαν, το δίχως άλλο, τη σφραγίδα τους σε εποχές που το να τραγουδήσει μία γυναίκα -και μάλιστα ρεμπέτικα- δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Ρεμπέτικο μυστήριο στο Ηρώδειο στις 10 του μήνα..


Ρεμπέτικο μυστήριο στο Ηρώδειο
Μια παράσταση για το «Σπίτι του Ηθοποιού» παρουσιάζεται στις 10 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.
Το «Ρεμπέτικο μυστήριο» σε λιμπρέτο, στίχους και σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη είναι μια υπερπαραγωγή, ένα έργο, μια λαϊκή όπερα, που συνδέει τη διαδρομή της ζωής ενός ανθρώπου με την κοινωνία που τον περιβάλλει και την Ιστορία που καθορίζει τη μοίρα του.
Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να αφυπνίσει αρχετυπικές μνήμες και να προκαλέσει την αριστοτέλεια «ηδονή», κατ’ αρχάς στον ίδιο τον ψυχισμό των ηθοποιών, και εξ αντανακλάσεως στον θεατή.
«Ο Κ. Φέρρης έπιασε ένα πολύ ελληνικό θέμα. Το ρεμπέτικο είναι ελληνικό.

Η ιστορία αρχίζει από τη Σμύρνη, εκεί όπου τραγουδούσαν Ελληνες ρεμπέτες. Οταν εκλαϊκεύτηκε και έγινε λίγο αθηναϊκό το ρεμπέτικο, δεν έπιασε», εξηγεί η Αννα Φόνσου, η «ψυχή» του «Σπιτιού του Ηθοποιού», υπεύθυνη για τη διεύθυνση παραγωγής της παράστασης, σε μουσική και τραγούδια Θέσιας Παναγιώτου.
«Αυτού του τύπου οι ρεμπέτες δεν υπάρχουν στην εποχή μας. Διέθεταν πάθος, σκοτώνονταν για λόγους τιμής -την τιμή την έχουμε χάσει εδώ και χρόνια-, δίνονταν στη μουσική, στην τέχνη, είχαν ελπίδα, ονειρεύονταν, πράγματα που λείπουν στην εποχή μας», τονίζει η ίδια.

«ΜΑΚΑΜΙΚΗ …ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ …ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ!».

Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

Όσο κι’ αν ορισμένοι ερευνητές – ιστοριοδίφες ισχυρίζονται το  αντίθετο, αποδειγμένα  δεν  συναντάται εξ υπαρχής ελληνικότητα στην προέλευση  του σύνθετου αυτού μουσικού-μακάμικου, βυζαντινού  ύφους – ρεμπέτικου .  

Αποτελεί  αυθαίρετη και ενδεχόμενα αίολη  ιστορική  «υπέρβαση»  από  τον  Ι.  Παπαρηγόπουλο, το γεγονός   ότι   εξέδωσε  την 1η  Ιστορία  του Ελληνικού Έθνους, «βγάζοντας»  όλη τη Βυζαντινή περίοδο «ελληνική».  Αμφισβητείται ως τα σήμερα  η προσπάθειά του να  αποκαταστήσει δήθεν τη  χρονική  επικοινωνία  με τους αρχαίους και έτσι να «θεμελιώνεται  ότι  ελληνικό έθνος  υπάρχει από την αρχαιότητα».

Τότε δεν υπήρχαν έθνη. Και η όποια μουσική παιδεία (πόλεων-κρατών) ήταν νηπιακή και άναρχη.

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΟΣΜΙΚΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ H «ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ» ΜΟΥΣΙΚΗ» ΜΑΚΑΜΙΑ και ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ! - του Μπάμπη Μώκου


 Το «οινικόν , περίοπτον ες Ρωμανίαν  ορίζεται»=Το κρασί θεωρείται σπουδαίο στο Βυζάντιο . Απέραντες εκτάσεις με αμπελώνες , κύρια καλλιεργούμενους από μοναχούς παράγουν εκλεκτά κρασιά. Την αμπελουργία (Βλ.Κεφάλαιο «Οινοφιλοσοφία»-«Οινοδιαδρομή» κ.λ.π.),…θεράπευαν πρωταρχικά  οι μοναχοί θεωρούντες το κρασί ως «έτερον της Αγίας Κοινωνίας λατρευτόν στοιχείον κατά πρόσμειξιν…».

Και οι απλοί όμως λαικοί κατείχαν μεγάλες εκτάσεις αμπελιών. Άλλωστε το Βυζάντιο έκανε και εξαγωγή κρασιών.
(«Μεγίστην τοις άλλοις οινικήν καπηλείαν*  διέθετεν».).
Οι Βυζαντινοί, όπως θα λέγαμε σήμερα, ήταν «κρασοκανάτες». Σε κάθε ανεπίσημο η επίσημο γεύμα η δείπνο το κρασί ήταν απαραίτητο. Στις παρέες , στα μιμαρεία * στα καπηλειά*, στις πλατείες κατανάλωναν ποσότητες «οίνου εν θέρμη» (έπιναν πάντα το κρασί ζεστό) και ποτέ νερωμένο.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Η Λαϊκή Τετρακτύς στην Έγκωμη ..

30/9  ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Η Λαϊκή Τετρακτύς  μετά απο πρόσκληση που δέχτηκε απο το συμβούλιο του Μορφωτικου συλλόγου Εγκωμης, θα συμμετάσχει μετά χαράς, στο 15ο Πολιτιστικό Φθινόπωρο που διοργανώνει ο Μορφωτικός Σύλλογος Έγκωμης .

Στις 30 Σεπτεμβρίου η ώρα 8 μ.μ σας περιμένουμε όλους στον όμορφο χώρο του συλλόγου !!!

Η ιστορία του Σακαφλιά που τραγούδησε ο Βασίλης Τσιτσάνης

tsitsanis
«Στα Τρίκαλα στα δυο στενά, σκοτώσανε τον Σακαφλιά». Το τραγούδι αυτό αποτελεί ένα από τα κλασσικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1939 από την «His Master Voice» Ελλάδος .
Στην ηχογράφηση συμμετέχουν ο Τσιτσάνης και ο Στράτος Παγιουμτζής και φυσικά γράφτηκε για έναν εγκληματία που δολοφονήθηκε στις φυλακές Τρικάλων.
Ουσιαστικά ο συνθέτης ακολουθεί τη λαϊκή παράδοση, που πολλές φορές δημιουργούσε δημοτικά τραγούδια με πρωταγωνιστές ήρωες της υπαίθρου ή κακοποιά στοιχεία.
Μέσα από το τραγούδι του Τσιτσάνη, ο Σακαφλιάς έγινε πασίγνωστος σε όλη την Ελλάδα. Στην πραγματικότητα δημιουργήθηκε ένας θρύλος γύρω από τη ζωή και τις περιπέτειές του.
Ο διαβόητος κακοποιός Γιώργος Σακαφλιάς καταγόταν από την Αθήνα και έμενε στο Θησείο. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χαρίλαος Χαραλάμπους και το «Σακαφλιάς» ήταν το παρατσούκλι του. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες ήταν ωραίος άντρας και ξεχωριστό κουτσαβάκι της εποχής.

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Ναύπλιο και μπουζούκι – Φραγκοσυριανή – Nafplio & bouzouki – Fragosyriani


Ναύπλιο Drone
Αγαπητοί φίλοι,
Ίσως να μην το γνωρίζατε μέχρι τώρα αλλά από το Ναύπλιο είναι η καταγωγή του Ραστ και του Μάστορα. Γι’ αυτό το λόγο είπαμε να προβάλουμε την όμορφη πόλη μας βιντεοσκοπώντας μερικά κλιπ τα οποία θα ανέβουν στην ιστοσελίδα μας.
Το Ναύπλιο είναι μια πανέμορφη γραφική πόλη στην Αργολίδα, μόλις 2 ώρες από την Αθήνα. Πάντα έλεγα ότι είναι μια πόλη νησιού πάνω στη στεριά.
Εκτός από τις προσωπικές παιδικές αναμνήσεις μας το Ναύπλιο κατέχει μια πλούσια ιστορία. Από την εποχή της κλασσικής Ελλάδας έως σήμερα έχει γνωρίσει περιόδους εμπορικής άνθησης, κατακτητών, και ήταν και στην πρώτη γραμμή κατά την αναγέννηση του έθνους ως η πρώτη πρωτεύουσα. Το Ναύπλιο είναι μία πόλη ιδιαίτερα γνωστή για τα κάστρα της, το Παλαμήδι, ενετικό φρούριο το οποίο δεσπόζει στην πόλη, το Μπούρτζι το οποίο είναι χτισμένο σε νησίδα μέσα στο λιμάνι και την Ακροναυπλία έτερο ενετικό φρούριο.

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Ποιος ήταν ο Βαγγέλης Περπινιάδης (1/9/1927 - 12/5/2003)


Πριν από λίγα χρόνια συνομιλώντας με τον Μάκη Μάτσα μου είχε πει: «Μεγάλος τραγουδιστής. Μην κοιτάς που σήμερα οι νέοι δεν το ξέρουν. Αν δεν ήταν αυτός η Minos δεν θα είχε σταθεί σαν εταιρεία. Ο Περπινιάδης με τις επιτυχίες του στήριξε την Odeon / Parlophone στα πρώτα χρόνια του '60 και καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να έχουμε τη μετέπειτα διαδρομή που όλοι γνωρίζουμε».

Βαγγέλης Περπινιάδης - Βιογραφία

Ο Βαγγέλης Περπινιάδης υπήρξε μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Πολύπλευρος χαρακτήρας (ερμηνευτής, συνθέτης, στιχουργός και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού) με εκατοντάδες τραγούδια και δυνατές επιτυχίες, χάραξε για περισσότερο από 50 χρόνια την δική του ξεχωριστή ιστορία στο μουσικό μας στερέωμα.
Γεννήθηκε την 1/9/1927 στην Κοκκινιά Πειραιώς. Πατέρας του ήταν ο θρυλικός τραγουδιστής Στελλάκης Περπινιάδης. Από μικρό παιδί ψέλνει στην Οσία Ξένη της Κοκκινιάς και το 1943 χειροτονείται αναγνώστης.

Next page