Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Αφιέρωμα στον Γιάννη Παπαϊωάννου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο


Γιώργος Π. Τσάμπρας

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου , ο θρύλος του ρεμπέτικου γεννήθηκε στην Κίο της Μικράς Ασίας, στις 18 Ιανουαρίου του 1913. Το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου, ημέρα των γενεθλίων του, ετοίμασε, ένα μεγάλο αφιέρωμα στον πρωτεργάτη του «κανταδόρικου» ρεμπέτικου τραγουδιού, με την στήριξη της οικογένειάς του συνθέτη.

Την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου θα θυμηθούμε το μεγάλο συνθέτη, τον ανοιχτόκαρδο δεξιοτέχνη, τον μοναδικό ερμηνευτή.

Θα τον τιμήσουν και θα τραγουδήσουν oι
Βιτάλη Ελένη
Παπαδοπούλου Πίτσα
Χαλκιάς Λάκης
Κοντογιάννης Δημήτρης
Δάντης Χρήστος
Ανδρεάτος Γεράσιμος
Παπάζογλου Σοφία
Βελεσιώτου Φωτεινή
Δουμουλιάκας Κώστας
Ριτσώνη Λίλυ
Βεργόπουλος Φώτης
Παπαβασιλείου Ι. Σεμέλη

Καθώς και ο γιος του συνθέτη, Αντώνης Παπαϊωάννου.

Θα συνοδεύσουν τους τραγουδιστές αλλά θα ερμηνεύσουν και εξαιρετικά soli του συνθέτη οι βιρτουόζοι μπουζουξήδες:
Διαβάστε την συνέχεια στο : www.culturenow.gr
http://www.culturenow.gr/templates/el/images/colors/red/logoFooter.png 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

«Οι κυρίες του ρεμπέτικου» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

«Οι κυρίες του ρεμπέτικου» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Σάββατο 28  Ιανουαρίου
H Κατερίνα Τσιρίδου, η νεότερη ρεμπέτισσα, παρουσιάζει  με σεβασμό στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών  στον κύκλο «Ανθρώπινη φωνή» τις  μεγάλες κυρίες του ρεμπέτικου τραγουδιού Ρόζα Εσκενάζυ, Στέλλα  Χασκίλ,  Μαρίκα Νίνου και  Σωτηρία Μπέλου.
Γυναίκες που διείσδυσαν δυναμικά στον ανδροκρατούμενο τότε χώρο του ρεμπέτικου τραγουδιού και κατέκτησαν ισότιμα τον τρόπο έκφρασης μέσα από το τραγούδι και την θέση τους στο χώρο του  ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού.
Ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στην Ρόζα Εσκενάζυ, τη Στέλλα  Χασκίλ, την  Μαρίκα Νίνου και την Σωτηρία Μπέλου, με τραγούδια που τις καθιέρωσαν αλλά και με  προβολές. 
Παίρνοντας επάξια τη σκυτάλη της ρεμπέτικης ερμηνείας από τις μεγάλες ρεμπέτισσες του είδους, τιμά και προβάλλει τη χώρα μας ανά τον κόσμο σε φεστιβάλ, μουσικές συναντήσεις, συναυλίες ,αλλά και μέσα από τη δισκογραφία της.  
Η πρώτη διεθνής δισκογραφική της παραγωγή, το 2012, με τίτλο “Kompania Live”
στην οποία συμμετείχε μαζί με την ομώνυμη ομάδα καλλιτεχνών, έφτασε στο Νο 5
του παγκόσμιου chart στοWMCE.   Η Κατερίνα Tσιρίδου, έχει πρωτιές στην κατηγορία East European και Mediterannean και κατέχει τις δύο πρώτες θέσεις στο top 40 της παγκόσμιας μουσικής πλατφόρμας ethnocloud. 

Μπάμπης Γκολές.. Πέθανε σαν σήμερα το 2015..

 
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1947 στην συνοικία Ταμπάχανα της Πάτρας. Ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και ούτι από την ηλικία των 8 ετών, ενώ από την ηλικία των 12 και μπουζούκι.

Το 1964 έκανε την πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση σε καφενείο στη συνοικία του Ταραμπούρα στην Πάτρα. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1980 συνυπήρξε με το συγκρότημα Τα παιδιά από την Πάτρα στα πρώτα βήματα τους στο χώρο της μουσικής, στο νυχτερινό κέντρο Χάραμα των αδελφών Οικονόμου που βρισκόταν στην περιοχή της Οβρυάς.

Πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2015 σε ηλικία 68 ετών ....

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα..

tsitsanis-ninou.jpg
Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα
Βασίλη Τσιτσάνη – Γεράσιμου Τσάκαλου
Ερμηνεία: Μαρίκα Νίνου, 1954


Ένα από τα μεγάλα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη είναι και το «Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα», που ερμήνευσε μοναδικά η Μαρίκα Νίνου το 1954. Το τραγούδι, όπως θα δούμε είναι γραμμένο για το τέλος της «θυελλώδους» συνεργασίας τους κι όχι μόνο.

Η Νίνου με τον Τσιτσάνη γνωρίστηκαν το 1949, όταν εκείνη τραγουδούσε στο κέντρο «Φλόριδα» της λεωφόρου Αλεξάνδρας, με τον Στελλάκη Περιπινιάδη και την Μιχάλη Γενίτσαρη. Πριν ασχοληθεί με το τραγούδι, έκανε ακροβατικά μαζί με τον άντρα της και τον μικρό της γιο, ως «Ντούο Νίνο και μισό». Ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν στο μαγαζί του «Τζίμη του χοντρού» στην Αχαρνών με τη Σωτηρία Μπέλλου. Κάποια στιγμή έγινε μεγάλη φασαρία και η Μπέλου αποχώρησε (μάλωσε με κάποιους θαμώνες βασιλικούς).

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

«Ήταν προμελετημένη καρφωτή και μιλημένη…» ( 7 Ιαν. 1977)

http://panathinaeos.files.wordpress.com/2014/01/bapori_persia.jpg

Το βαπόρι απ’ την Περσία

Στις 7 Ιανουαρίου του 1977 το μότορσιπ «Γκλόρια», φορτωμένο με έντεκα τόνους κατεργασμένου χασίς, συνολικής αξίας 4 δισ. δραχμών, ερχόμενο από την Βηρυτό και με προορισμό της Αμβέρσα ή το Άμστερνταμ, σκάλωσε στην Κορινθία, όπως έγραψε λίγες μέρες αργότερα ο Βασίλης Τσιτσάνης. Είναι μια από τις μεγαλύτερες ποσότητες χασίς που είχε κατασχεθεί μέχρι τότε στα παγκόσμια χρονικά.

Τα ρεπορτάζ των εφημερίδων ανέφεραν ότι το «Γκλόρια» ήταν πλευρισμένο στα Ίσθμια και περίμενε εντολές για την πορεία του, όταν βρέθηκαν πάνω του έντεκα τόνοι χασίς σκεπασμένοι με λινάτσες. Συνελήφθησαν ο πλοίαρχος και οι ναυτικοί του πλοίου, μεταξύ αυτών και δυο Τούρκοι υπήκοοι, οι οποίοι είχαν κρυφτεί στις καμπίνες.

 Οι άντρες του λιμενικού τους έριξαν καπνογόνα, αναγκάζοντας τους να ανέβουν στο κατάστρωμα. Βρέθηκαν ακόμη δυο πιστόλια τύπου μπράουνιγκ και πεντακόσιες σφαίρες. Παραλήπτες του φορτίου, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν Λιβανέζοι υπήκοοι στην Αμβέρσα ή το Άμστερνταμ.

Ήταν προμελετημένη καρφωτή και μιλημένη.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Παρουσίαση δίσκου του συγκροτήματος «Προβαδούροι»


Η Μουσική Σχολή του Δήμου Καλαμπάκας στα πλαίσια των εκδηλώσεων περιόδου 2016-17 με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζει την πρώτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος «Προβαδούροι».
«Μουσική, μουσική, μουσική… ό,τι και όπως μας αρέσει και προκύπτει…» έτσι ακριβώς αυτοπαρουσιάζονται.
Αυτό που κάνει το συγκεκριμένο συγκρότημα να ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα είναι ότι δεν ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο ούτε μπορείς να τους βάλεις μια μουσική ετικέτα. Οι μελωδίες τους είναι άλλοτε σκοτεινές και άλλοτε πιο αισιόδοξες, άλλοτε πιο δυνατές και άλλοτε πιο μελωδικές.
Από Βαλκανικό rom και Ζαγορίσια, μέχρι «πειραγμένες» εκτελέσεις της Ελλαδικής εντεχνοκουλτούρας. Από αστικό ρεμπέτικο και ήχους της «κλασικής Ανατολής», μέχρι πρωτότυπες συνθέσεις σύγχρονων συνθετών της world music και των μελών του σχήματος, βασισμένες σε ήδη υπάρχουσες μουσικές φόρμες και πάντα… στο mood της στιγμής.

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Αφιέρωμα στις Χαμένες Πατρίδες

1

ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ ΧΑΝΙΩΝ

Μεγάλη συναυλία – αφιέρωμα στις “Χαμένες Πατρίδες” διοργανώνει το “Μουσικό Σύνολο Χανίων” την Τρίτη 10 Ιανουαρίου και ώρα 9 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο (Α. Παπανδρέου 74). Θα ακουστούν τα έργα: Ασίκικο Πουλάκη του Μίκη Θεοδωράκη, Ρεμπέτικο του Σταύρου Ξαρχάκου, Μικρά Ασία και Βυζαντινός Εσπερινός του Απόστολου Καλδάρα.
Ερμηνεύουν: Βασίλης Λέκκας, Τάσος Ψαλλιδάκης, Βιργινία Ντοκάκη.
Μουσικοί: Στέλιος Καρύδας, κιθάρα Δημήτρης Ρέππας, μπουζούκι Δημήτρης Τσούρτος, κοντραμπάσο Ηλίας Κοντούδης, τύμπανα Χριστίνα Αλεξανδρή, πιάνο και σε πρώτη εμφάνιση η μικρή Εύα Παπανικολάκη, βιολί.
Μουσικοί σε παραδοσιακά όργανα: Δημήτρης Κολλίντζας, κανονάκι Άκης Πιτσάνης, βιολί Παναγιώτης Σπανουδάκης, ούτι Στέλιος Οικονομάκης, κρουστά Βιργινία Ντοκάκη, κρουστά.
Συμμετέχει ο Βυζαντινός Χορός Χανίων:

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Πόντιος Κασταμονίτης ήταν ο Γιοβάν Τσαούς που άφησε εποχή στο ρεμπέτικο τραγούδι

Ψαραγορά Πειραιά, 1930· με το όργανο ο Γιοβάν Τσαούς και αριστερά του ο Ν. Μάθεσης
Ένας ακόμα από τους μεγάλους και αγνοημένους του ελληνικού μας τραγουδιού. Γεννήθηκε στην Κασταμονή του Πόντου και πέθανε στη Δραπετσώνα από δηλητηρίαση, αφού έφαγε τηγανόψωμο φτιαγμένο με χαλασμένο αλεύρι που είχε πάρει από κάποιο βομβαρδισμένο πλοίο στο λιμάνι του Πειραιά. Λίγες ώρες αργότερα πέθανε και η γυναίκα του.
Το σπίτι του ήταν κοντά στα υπόστεγα του λιμανιού, εκατό μέτρα πιο κει από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγ. Διονυσίου.
«Πάνω στα μπράτσα των οργάνων του δεν είχε τέλια, αλλά χιλιάδες ξωτικά πουλιά που περίμεναν να τ’ ακουμπήσει για ν’ αρχίσουνε να λαλάνε», έλεγε ο κατασκευαστής οργάνων Κυρ. Λαζαρίδης. Και ο Μ. Βαμβακάρης καθόταν πλάι του «φτιαγμένος» για να τον ακούσει και του ’λεγε: «Παίξε, ρε Γιοβάνη, να χαρείς τα παιδιά σου».

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Θρυλικά μπουζούκια της Αθήνας: Οταν το γλέντι ήταν αληθινό... [photos+vds]


Επιμέλεια Χριστίνα Τσατσαράγκου - Φωτογραφίες Αρχείο Έθνους
Δεκαέξι νυχτερινά μαγαζιά που έχουν γράψει ιστορία στην παλιά Αθήνα! Νταήδες, ρουφιάνοι, αλκοόλ και τσαμπουκάδες μετά μουσικής. Από την περίφημη «Τριάνα του Χειλά» πίσω στο μακρινό 1948 και την ταβέρνα «Τζίμης ο Χονδρός», μέχρι τη «Σπηλιά του Παρασκευά», όπου «το έκαψε» ένα βράδυ η Γκρέις Κέλι, ο Ωνάσης και η Κάλλας, βρήκαμε τα θρυλικά «μπουζούκια», όπου γλεντούσε η Αθήνα τιμώντας το καλό λαϊκό τργούδι!

Στο «Δάσος» του Βοτανικού κάθε βράδυ εγινόντανε πανζουρλισμός

Στην Οδό Αγησιλάου στο Βοτανικό, στις γραμμές του σιδηροδρόμου βρισκόταν το Δάσος. Ιδιοκτήτης ενός από τα πιο γνωστά κέντρα διασκέδασης της εποχής εκείνης ήταν ο “άγριος” Αντώνης Βλάχος, που είχε κάνει και φυλακή! Ο Αρβανίτης ο Αντώνης ο Βλάχος ήταν ένας ξερακιανός ψηλός, με σπαστά κατσαρά μαλλιά μαύρα, με μουστάκι αντρικό και σκούρο κοστούμι χειμώνα καλοκαίρι. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα, μια κοντή στρουμπουλή, με γλυκό πρόσωπο, χαμογελαστή πάντα, όχι όπως γελαστή!
H συνέχεια στο:    www.newsonly.gr

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Καλά Χριστούγεννα..



Το φωτεινό άστρο των Χριστουγέννων, οδήγησε τους 3 μάγους στον Χριστό. 
Ας οδηγήσει και εσάς σε μια ζωή ευτυχισμένη με πολύ αγάπη, υγεία και ότι καλύτερο για τον καθέναν από τους αναγνώστες του Blog.

Καλά Χριστούγεννα
Γιώργος Γυρνάς
Το Ρεμπέτικο τραγούδι

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Τα χασικλίδικα ρεμπέτικα που σόκαραν την Ελλάδα του μεσοπολέμου

Οι μάγκες, οι τεκέδες, τα ναρκωτικά και η σκληρή τιμωρία που τους επιφύλασσε το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά

Aπό:  newsbeast.gr
Λίγες είναι οι λέξεις που «σηκώνουν» τόσες πολλές ερμηνείες ως προς το τι πραγματικά σημαίνουν. Το ρεμπέτικο είναι μια από αυτές…. Υπήρχε, μάλιστα, μια περίοδος που έφτασε ακόμα και τα όρια της βρισιάς. Ρεμπέτης ήταν ο απείθαρχος, ο παράνομος, ο αλήτης, ο μάγκας ή ο γλεντζές και ο ξενύχτης.

Οι ρίζες της λέξης  προέρχονται πιθανότατα από την τουρκική γλώσσα (ρεμπέτ σημαίνει ανυπότακτος) ή από τη σερβική (επίσης ρεμπέτ όπου όμως εδώ δίδεται η έννοια του αντάρτη) που ταιριάζει με την βενετική rebelo (αντάρτης) και την ισπανική rebelde (αντάρτης, επαναστάτης).

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Η modern folk του Vinicio Capossela (ΒΙΝΤΕΟ)



Ξεχωριστός καλλιτέχνης: τραγουδοποιός, ποιητής και συγγραφέας που περνάει στην τέχνη του τις εικόνες της πραγματικής ζωής.
Ο Vinicio Capossela είναι μουσικός με πλατιά ενδιαφέροντα προσεγγίζει, εκτός από την πλούσια λαϊκή παράδοση της Ιταλίας, την αμερικανική folk και τα βαλκανικά ηχοχρώματα, περνάει μέσα από τις ιδιαιτερότητες του tango και της morna, γοητεύεται από το δικό μας ρεμπέτικο και το εκφράζει ποικιλοτρόπως, ως μουσική και κοινωνικό αντίκρισμα.
Προσπαθεί να μετατρέπει κάθε ερέθισμα σε τραγούδι, λόγο, ποίηση κι έτσι προσεγγίζει τη ζωή και την τέχνη του, ως κάτι που τον αφορά και μας αφορά άμεσα, σαν καθημερινή ανθρώπινη ανάγκη που δεν χάνεται σε φαντασιακούς κόσμους. Αυτόν τον σπουδαίο καλλιτέχνη θα απολαύσουμε στο «Half Note Jazz Club» (16-19/12 ).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ 
αθηνόραμα 

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Οι πρόσφυγες του 1922 και η μουσική τους δραστηριότητα στη νέα τους πατρίδα

Ο Δημήτρης Ατραΐδης (πρώτος αριστερά) με κομπανία το 1935. ©Κέντρο Μικρασιατικού Πολιτισμού Καισαριανής
Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα η μικρασιατική μουσική, και ιδίως η σμυρναίικη, είχε αγαπηθεί στην Ελλάδα μέσω των καφέ-αμάν και του Καραγκιόζη.
Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι το 1889 εμφανιζόταν κάθε βράδυ στο κέντρο διασκέδασης «Το περιβολάκι του Γερανίου» στην Αθήνα το σμυρναίικο συγκρότημα του βιολιστή Γιοβανίκα με τραγουδίστρια την κιορ-Κατίνα, ενθουσιάζοντας τους θαμώνες του, ενώ δίπλα σε αυτό το κέντρο λειτουργούσαν με την ίδια επιτυχία και άλλα παρόμοια.
Το έδαφος της Ελλάδας του 1922, αν και δεν ήταν έτοιμο να δεχθεί τους πρόσφυγες από την Ανατολή, ήταν έτοιμο να δεχθεί τη μουσική τους.
Ο ερχομός των προσφύγων στην Ελλάδα συνέπεσε με την εμφάνιση και τη διάδοση του φωνόγραφου στα Βαλκάνια. Έτσι, όσοι πρόσφυγες ήταν μουσικοί δεν δυσκολεύτηκαν να απασχοληθούν από τις δισκογραφικές εταιρείες ως εκτελεστές ή συνθέτες, αλλά και ως καλλιτεχνικοί διευθυντές τους. Η πείρα και οι γνώσεις που είχαν ήταν πολλές φορές ανώτερες από αυτές των ντόπιων μουσικών και έτσι έγιναν περιζήτητοι.
Οι κατηγορίες της μουσικής που καλλιεργούσαν ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα οι Έλληνες της Σμύρνης ήταν:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ www.lifo.gr

Ένα μουσικό αφιέρωμα στο αυθεντικό ρεμπέτικο του ‘30 – ’40 στην Πάφο


Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922, το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, μπολιασμένο από τα χρώματα και τ’ αρώματα των Σμυρνιών συνθετών, πήρε μια άνευ προηγουμένου ανοδική πορεία.
Οι δεκαετίες του 1930 - 40 θα αφήσουν μερικά από τα ομορφότερα τραγούδια του αιώνα. Στο υλικό αυτό θα πατήσουν αργότερα οι Θεοδωράκης, Χατζιδάκης και Ξαρχάκος για να συνεχίσουν σε άλλα επίπεδα το ελληνικό μουσικό θαύμα.
Ένα μουσικό αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι των δεκατιών του 30 – 40, με τους Σωτήρη Καραγιώργη, Στέλιο Κακογιάννη και Ευαγόρα Καραγιώργη, σε δύο εμφανίσεις στο Τεχνόπολις 20 στην Πάφο, την Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου και την Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου, στις 8μ.μ.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Κέφι, ζωντανή μουσική, λαχταριστές γεύσεις, άφθονο κρασί... στο Πέριξ, μόνο με 10€/άτομο!

Κέφι, ζωντανή μουσική, λαχταριστές γεύσεις, άφθονο κρασί... στο Πέριξ, μόνο με 10€/άτομο! Στην Πλατεία Ελευθερίας

Στην Πλατεία Ελευθερίας στην Πάτρα...


Πενιές, χύμα κρασί, γευστικοί μεζέδες και γλέντι μέχρι πρωίας συνθέτουν το σκηνικό στο Πέριξ! Με ρεμπέτικα (άντε και λίγο λαϊκά) τραγούδια, άνθρωποι όλων των ηλικιών παίρνουν μια μουσική γεύση από παλιά Πάτρα, τότε που το μπουζούκι ήταν απαγορευμένο όργανο.
Τώρα που το ρεμπέτικο έγινε δημοφιλές (ας είναι καλά ο Αγάθωνας και η Eurovision!) τα μουσικά μεζεδοπωλεία είναι πολλά, αλλά λίγα έχουν κρατήσει την ατμόσφαιρα από τα παραδοσιακά κουτούκια! Γιατί πάντα υπάρχει κάποιος που αναρωτιέται «ένα μέρος με μουσική και μεζεκλίκια, ρε παιδιά;»
Φυσικά η κάθε περιοχή έχει το διαμάντι της … και εμείς στην πλατεία Ελευθερίας, το βρήκαμε!

Next page