Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

«ΠΑΝΟΣ ΤΟΥΝΤΑΣ»- «1886-1942».- Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

Tountas.jpg
Εβδομήντα πέντε χρόνια από τότε, 23 Μαΐου 1945. Φεύγει από τη ζωή ο Παναγιώτης Τούντας. Ο κορυφαίος Σμυρνιός παιχνιδοπαίχτης, συνθέτης, στιχουργός και μαέστρος. Μια ζωή σαν παραμύθι. Αριστοκράτης την καταγωγή, καλοαναθρεμμένος, με την μουσική στο αίμα του.

Δέκα οκτώ χρονών φεύγει απ’τη Σμύρνη και πάει στην Αίγυπτο, όπου ο δάσκαλος ο μαντολινίστας Μπαρμπαβασιλάκης του μαθαίνει, τον διδάσκει άριστα το μαντολίνο.

Ο μικρός έχει τέτοια έφεση και πρόοδο που στο τέλος ο δάσκαλος του θαυμάζοντάς τον, του  χαρίζει το όργανο. Η ευκατάστατη οικογένειά του του παρέχει τα πάντα. Αφοσιωμένος στην μουσική, άφθαστος πια εντάσσεται σαν βασικό στέλεχος στην περίφημη «Εστουδιαδίνα της Σμύρνης»
μαζί με τον Βιτάλη,τον Βαιδιρλή, τον Αριστείδη Περιστέρη, τον Σιδερή, τον Ζώρζ Σαλαρή, αλλά και τον ανεπανάληπτο Νταλγκά.
Είναι τα περίφημα «Πολιτάκια» που έφθασαν να παίξουν ως και στο Λονδίνο στη στέψη του Βασιλιά Εδουάρδου!.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

O Σωτήρης Γαβαλάς ή Μεμέτης υπήρξε ένα μυθικό πρόσωπο του κλασικού ρεμπέτικου.

Πειραιάς, γύρω στο 1935. Αριστερά ο στιχουργός Νίκος Μάθεσης «Τρελλάκιας». Αυτός με το σκυλί είναι ο Σωτήρης Γαβαλάς (δεύτερος από δεξιά). Ο πρώτος από δεξιά, που κρύβει το πρόσωπό του με το καπέλο του, ή είναι καταζητούμενος ή δεν του αρέσουν οι φωτογραφίες.
Αυτό που συμβαίνει στη χώρα με το μουσικό της παρελθόν, δηλαδή το μουσικό μας, είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου.
Σημαντικότατοι δημιουργοί, κάθε χώρου, βρίσκονται για δεκαετίες στο σκοτάδι, με το έργο τους να παραμένει άγνωστο στο πλατύ κοινό. Ή σ' ένα πλατύτερο τέλος πάντων. Αντιλαμβάνεσαι, δε, πόσο πίσω βρίσκεται αυτού του τύπου η έρευνα και περαιτέρω η αποκατάσταση ορισμένων (πολλών) ονομάτων στην Ελλάδα, αν συγκρίνεις με το τι συμβαίνει στις ΗΠΑ ή την Αγγλία, στις ανάλογες περιπτώσεις, εδώ και δεκαετίες.
Όταν στην από 'κει πλευρά του Ατλαντικού άξιοι δημιουργοί του blues, της jazz ή της country από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, ακόμη και με ελάχιστη δισκογραφία, «απολαμβάνουν» τεράστιας υστεροφημίας (γίνονται εκδόσεις, γράφονται βιβλία ή κεφάλαια σε βιβλία, άρθρα σε περιοδικά κ.λπ.), εδώ αναλόγου βαρύτητας και βεληνεκούς δημιουργοί χάνονται, δεκαετίες τώρα, στο πιο βαθύ σκοτάδι.
Γιατί, μήπως από την Αμερική δεν είδαμε εσχάτως μια τέτοια έκδοση «αποκατάστασης» ενός δικού μας ανθρώπου; Αναφέρομαι, φυσικά, στον Κώστα Μπέζο (Α. Κωστής) και στο αμερικάνικο άλμπουμ του "The Jail's a Fine School" [Mississippi / Olvido] από το 2015 (με τα προπολεμικά κομμάτια του). Μένει, τώρα, να δούμε και κανα αμερικάνικο LP με τα τραγούδια του Σωτήρη Γαβαλά, για να δέσει όπως πρέπει η κρέμα.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Οι Έλληνες ρεμπέτες των Βρυξελλών


Δύο μπάντες που πλημμυρίζουν με ελληνικές πενιές τη βελγική πρωτεύουσα μιλούν στο NEWS247 για την αναγέννηση του ρεμπέτικου στην καρδιά της Ευρώπης.
Τα κρύα βράδια στις Βρυξέλλες, στο κέντρο της Ευρώπης, στην πατρίδα της μπύρας και της σοκολάτας, ο Τσιτσάνης και ο Χιώτης επιβάλλουν την παρουσία τους. 
Σε αυτή την παγωμένη πόλη δεν είναι καθόλου απίθανο περνώντας νυχτερινή ώρα από κάποιο σκοτεινό σοκάκι με μεσαιωνικά κτήρια, κι ενώ φυσικά τα περισσότερα μαγαζιά έχουν ήδη κλείσει, μία ελληνική πενιά να ταξιδέψει με τον κρύο άνεμο και να φτάσει ως τα αυτιά σου. Και ξαφνικά να μεταφερθείς νοερά στα ταβερνάκια του Πειραιά, όπου παρέες διώχνουν λύπες και αγωνίες τραγουδώντας και πίνοντας κρασάκι.

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ρεμπέτικο σεμινάριο-συνάντηση στη Σκύρο 16-23 Ιουλίου


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
Το 9ο Σεμινάριο-Συνάντηση για το ρεμπέτικο τραγούδι πραγματοποιείται εφέτος στη Σκύρο 16-23 Ιουλίου. Μιλάμε με τους βασικούς συντελεστές του, τον Γιώργο Μακρή (ΓΜ), οργανωτικό υπεύθυνο και τον Σπύρο Γκούμα (ΣΓ), μουσικό υπεύθυνο των μαθημάτων που θα διεξαχθούν στο «Μουσείο Φαλτάϊτς».
– Η προσπάθεια γι’ αυτές τις μουσικές συναντήσεις, σχετικά με το   ρεμπέτικο τραγούδι,  που  ξεκίνησε το 2009 στη Σκύρο  είναι πλέον θεσμός. Τι έχετε να μας πείτε για το 9ο που θα πραγματοποιηθεί 16-23 Ιουλίου 2017;
(ΓΜ)  Είναι πλέον ηθική μας υποχρέωση η συνέχιση του   σεμιναρίου-συνάντησης για το ρεμπέτικο   τραγούδι στο «Εθνολογικό και Λαογραφικό μουσείο Φαλτάϊτς» στη Σκύρο. Ακόμα και σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς για το λαό μας, το ρεμπέτικο τραγούδι  σαν συνεκτικό στοιχείο  του λαϊκού μας πολιτισμού μας τροφοδοτεί με αξίες που είναι διαχρονικά  δουλεμένες μέσα στην ίδια τη ζωή.

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Χαράλαμπος Βασιλειάδης ή «τσάντας» πέθανε σαν σήμερα, στις 16 Μαΐου 1970. (ΒΙΝΤΕΟ)

haralampos-vasileiadhs

Ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης ή «τσάντας», υπήρξε Έλληνας στιχουργός ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών.

*Γεννήθηκε στο Ρένκιοϊ, της Τρωάδας το 1907 και πέθανε στις 16 Μαΐου 1970 στην Νέα Φιλαδέλφεια.

Σε ηλικία επτά ετών ήλθε στην Αθήνα και μαθήτευσε στην Λεόντειο Σχολή. Ήξερε να μιλά και να μεταφράζει σε πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά. Υπήρξε επαγγελματίας μεταφραστής, ενώ εργάστηκε και στο Υπουργείο Ναυτικών.

Στον Παμμικρασιατικό Σύλλογο τα τελευταία χρόνια του 30΄, γνώρισε τον στιχουργό Κώστα Κοφινιώτη και σ΄αυτόν εμπιστεύτηκε τους πρώτους του στίχους. Αργότερα πέρασε στο χώρο των δισκογραφικών εταιρειών.

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 10/5 ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ.

Ρεμπέτης, από τους ακρογωνιαίους λίθους της λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών και ήταν ο πρώτος από τα έξι παιδιά του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη. 
Η οικογένειά του ήταν φτωχή, έφερε όμως το «μικρόβιο» της μουσικής. Ο πατέρας του έπαιζε γκάιντα και ο παππούς του έγραφε τραγούδια.
Πριν καλά - καλά ξεκινήσει το σχολείο, ο Μάρκος αναγκάστηκε να διακόψει, διότι πήραν τον πατέρα του στο στρατό, και έπιασε δουλειά με τη μητέρα του σε ένα κλωστήριο. Τα επόμενα χρόνια δούλεψε ως χασάπης, εφημεριδοπώλης, οπωροπώλης, λούστρος, και το 1917, σε ηλικία 12 ετών, έφυγε για τον Πειραιά. Αρχικά, εγκαταστάθηκε στα Ταμπούρια κι έπιασε δουλειά ως γαιανθρακεργάτης. Δούλεψε ακόμα ως λιμενεργάτης και ως εκδορέας στα σφαγεία, ενώ τα βράδια σύχναζε στους τεκέδες, όπου το 1924 άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του μπουζούκι.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

«Από τον Μάρκο στον Στέλιο» την Παρασκευή live στο Ραδιομέγαρο

 «Από τον Μάρκο στον Στέλιο» την Παρασκευή live στο Ραδιομέγαρο
Ο Στέλιος Βαμβακάρης, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Σοφία Παπάζογλου, η Εβελίνα Αγγέλου και ο Νίκος Γραίγος σε ένα δίωρο μουσικό οδοιπορικό χωρίς εισιτήριο
Οι απευθείας μεταδόσεις συναυλιών συνεχίζονται από το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Αυτή τη φορά, ο Πανταζής Τσάρας και η Έλενα Φαληρέα θα παρουσιάσουν την Παρασκευή 12 Μαΐου, ώρα 20:00-22:00, ένα μουσικό οδοιπορικό «Από τον Μάρκο στον Στέλιο», από τον συριανό πατριάρχη του ρεμπέτικου Μάρκο Βαμβακάρη ως τον νεωτεριστή Στέλιο Βαμβακάρη. Ο Στέλιος Βαμβακάρης, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Σοφία Παπάζογλου, η Εβελίνα Αγγέλου και ο Νίκος Γραίγος θα ερμηνεύσουν τραγούδια από τα «Ματόκλαδά σου λάμπουν» και την «Πολίτισσα», στη «Φαντασία στην εξουσία» και τα ντουζένια με τα «Μπλουζ του Στέλιου». Την ζωντανή ορχήστρα θα διευθύνει  ο Γιώργος Καραγιάννης.
Η συναυλία θα μεταδοθεί απευθείας από το Δεύτερο Πρόγραμμα και τη Φωνή της Ελλάδας.
«Από τον Μάρκο στον Στέλιο», Παρασκευή 12 Μαίου, ώρα 20:00, Studio C, Ελληνική Ραδιοφωνία, Ραδιομέγαρο ΕΡΤ. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη, με σειρά προτεραιότητας, λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων. Για δωρεάν προσκλήσεις, συντονιστείτε στο Δεύτερο Πρόγραμμα ή τηλεφωνήστε στα 210 6013168 & 210 6013169.
newpost.gr

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Η Σκάλα του Μιλάνου. Ο Κάρολος και ο Νίκος. Το ρεμπέτικο της Επαρχίας. Ο Βόλος. Μια ιστορία. Μια ζωή.

1013328_474357232689669_1808856710_n[1]
Σαν σήμερα 4 Μαΐου 2007 έφυγε σε ηλικία 75 ετών ο Κάρολος Μιλάνος..
Η κάπνα είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητική. Στον τοίχο είχε τρία μπουζούκια. Με ποιο θα παίξουν άραγε; Με τα πολλά πήγε έντεκα, αρχίσανε, ο Κάρολος στο μπουζούκι (ξεκρέμασε το πιο άθλιο εμφανισιακώς απ' όλα), ο Νίκος στην κιθάρα και ένας που δεν τον ήξερα τότε (γεια σου Στέφανε Τακτικέ) στα κουτάλια.  
Τραγουδάγανε ο Νίκος και ο άλλος. Χωρίς ρεύματα και μικρόφωνα. Αυτό ήταν: χάζεψα με την όλη φάση. Τι «παπάδες» παίζανε τούτοι δω; Ηχόχρωμα βγαλμένο κατευθείαν από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το μπουζούκι εντελώς «τσιτσανέικο», η κιθάρα σε ανάλογο επίπεδο... Έχασα την μπάλα!
Άσε το ρεπερτόριο: από τα πενηντατόσα τραγούδια που είπανε, ζήτημα ήτανε να ήξερα καμιά δεκαπενταριά. Πολύ κακό σκορ για έναν ψαγμένο -υποτίθεται- ακροατή, τη στιγμή μάλιστα που όλο το μαγαζί τα ήξερε πολύ καλά και τα τραγουδούσε. Βέβαια το ρεπερτόριο ήταν αρκούντως διευρυμένο, όπως κάνουν κάθε φορά οι Μιλάνοι, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία.
photo: volosmagnisia.wordpress.com

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

«Η Σύρος το οφείλει στο Μάρκο»

Επιβεβλημένη η ανέγερση μνημείου Μάρκου Βαμβακάρη στην Ερμούπολη, σύμφωνα με τον συγγραφέα και εκδότη Δημήτρη Βαρθαλίτη
Τη δημιουργία ενός μνημείου στο λιμάνι της Ερμούπολης, αφιερωμένου στον κορυφαίο Μάρκο Βαμβακάρη και αντίστοιχου του μεγαλοπρεπούς μαυσωλείου που ανεγέρθηκε πρόσφατα στο 3ο Νεκροταφείο Νίκαιας, προτείνει μέσω της «Κοινής Γνώμης» ο συγγραφέας και εκδότης των «Συριανών Γραμμάτων» Δημήτρης Βαρθαλίτης.
Ο Οίκος Μάρκου Βαμβακάρη (1905 – 1972), όπου φυλάσσονται σήμερα τα οστά του Πατριάρχη του Ρεμπέτικου Τραγουδιού, βρίσκεται στο 21ο τμήμα του Κοιμητηρίου του Πειραιά, 80 μέτρα από την κεντρική πλατεία. Δεξιά και αριστερά της προτομής του, αναγράφονται μερικά αποσπάσματα δηλώσεων από προσωπικότητες του χώρου της μουσικής «για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι».

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ο θάνατος στο λαϊκό τραγούδι

Ο θάνατος στο λαϊκό τραγούδι
Η τέχνη από αρχαιοτάτων χρόνων αξιοποιείται από τον άνθρωπο για να ξορκίσει τον θάνατο. Τον θάνατο ο οποίος περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα, του έχουν δοθεί μαύρα φτερά, σκοτεινά πρόσωπα, η ασχήμια του σκελετού καθώς και μορφές που να κρατάει δρεπάνι και να απεικονίζει την σκληρότητα.
Ο Καζαντζίδης είχε πει πως ο λαϊκός τραγουδιστής βγάζει από μέσα του πόνο γιατί έτσι μόνο απαλύνει τον πόνο του κόσμου που τον ακούει. Ο πόνος είναι πολυπρόσωπος και εκτός από πολλές άλλες αιτίες έχει ως μία από τις βασικές τον αποχωρισμό αγαπημένων προσώπων. Στο λαϊκό τραγούδι συναντάμε μια σειρά από διαφορετικές προσεγγίσεις του θανάτου.
Ο θάνατος λειτουργεί ως λύτρωση από την σκληρή καθημερινότητα και τις δυσβάσταχτες δυσκολίες της ζωής όπως στο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη «τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου άλλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατο μου» ενώ και ο Καζαντζίδης τραγουδάει σε μουσική Μπακάλη και στίχους Βίρβου «θέλω να πεθάνω για να λυτρωθώ μα η μαύρη φτώχεια μ’ έχει δικασμένο ούτε να πεθάνω ούτε και να ζω».

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

«Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά» στο Ηράκλειο Αττικής στις 5 Μαΐου


Ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι την Παρασκευή 5 Μαΐου 2017 στις 8μ.μ., στο Πολιτιστικό Πολυκεντρο του Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18Α και Νεότητος), με ελεύθερη είσοδο, από τον «Άλλο Τόπο Επικοινωνίας & Πολιτισμού».
«Όλους τους ρεμπέτες του ντουνιά», πρωτοπόρους και συνεχιστές, επιφανείς και αφανείς, νησιώτες, στεριανούς και μετανάστες έρχεται να θυμίσει και να τιμήσει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» μέσα από το αφιέρωμα για το οποίο αναφέρει:
«Για την υλοποίηση της μουσικής και συνάμα ιστορικής αυτής αναδρομής, «συμπεθεριάσανε» διαφορετικές γενιές καθώς το ρεμπέτικο τραγούδι εξακολουθεί να γοητεύει διαφορετικές ηλικίες ανθρώπων. Έτσι, πλάι στη νεανική κομπανία το «Συμπεθεριό», βρέθηκαν μέλη του συλλόγου, λάτρεις του ρεμπέτικου που ανέλαβαν να ξετυλίξουν την ιστορία του.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ασχολείστε με το ρεμπέτικο; Δηλώστε συμμετοχή στο διαγωνισμό.

http://www.in.gr/files/temp2/fd5d6e5994123a79132e0d996e965fed.jpg
Από: www.in.gr 
Ο Σύλλογος των Φίλων της Μουσικής, στο πλαίσιο του ενδιαφέροντός του για τη διάδοση της ελληνικής μουσικής και τη στήριξη των νέων, καλεί κομπανίες νέων μουσικών και μεμονωμένους μουσικούς / τραγουδιστές που αγαπούν και ασχολούνται με το ρεμπέτικο τραγούδι, να δηλώσουν συμμετοχή σε ένα πρωτότυπο μουσικό «αγώνα».

Πολλά νέα παιδιά ασχολούνται με το ρεμπέτικο τραγούδι. Τραγουδούν και παίζουν μουσική στους πεζόδρομους, στις πλατείες, στις συντροφιές, σε φιλικές συναυλίες και μας αποδεικνύουν με τον τρόπο τους ότι η ανάγκη και το αίτημα για το πραγματικό λαϊκό τραγούδι δεν μπορεί να αντικατασταθεί ούτε από την «έντεχνη» επεξεργασία του, ούτε από τα υποκατάστατά του.
Στο κάλεσμα αυτό, μπορούν να συμμετέχουν τραγουδιστές, μουσικοί και κομπανίες νέων από όλη την Ελλάδα ηλικίας μέχρι 35 ετών δηλώνοντας συμμετοχή μέχρι τις 31 Μαΐου 2017,

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Το μουσικό συγκρότημα «Rebetien» στο Άλικο..

ax-glukia-mou-poli
Το «Άλικο» υποδέχεται ζωντανά τους «Ρεμπετιέν» τις Παρασκευές 21, 28 Απριλίου και 5 Μαΐου στις 22.30. Η ορχήστρα «Rebetien» είναι μια παρέα τεσσάρων μουσικών που ερμηνεύουν τραγούδια και σκοπούς από το ρεπερτόριο του ρεμπέτικου και της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, αλλά και νέες δικές τους συνθέσεις.

Χαρακτηριστικό στοιχείο του ήχου του συγκροτήματος αποτελεί κυρίως το νοσταλγικό χρώμα της εποχής του γραμμοφώνου, σε διακριτικό συνδυασμό, ενίοτε, με αλλογενείς μουσικές γεύσεις από τις διάφορες παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Ποιος ήταν ο Σακαφλιάς που έγινε θρύλος στα χείλη του Τσιτσάνη;

Οι εκδοχές για το φονικό «Στα Τρίκαλα στα δυο στενά»

Τόσο ο Σακαφλιάς όσο και τα Τρίκαλα έγιναν πασίγνωστα στην Ελλάδα από το βαρύ ζεϊμπέκικο του Βασίλη Τσιτσάνη που ηχογράφησε το 1938.
Μέσα στα χρόνια, ο Σακαφλιάς θα γινόταν θρύλος, καθώς ο μύθος του έμοιαζε για άγνωστο λόγο ακαταμάχητος. Πιθανότατα για αυτόν τον στίχο «Δυο μαχαιριές του δώσανε και κάτω τον ξαπλώσανε».
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται ποιος ήταν ο Σακαφλιάς του τραγουδιού και ποιος αυτός που τον σκότωσε. Όταν μάλιστα έγινε γνωστό πως ο Σακαφλιάς δολοφονήθηκε πισώπλατα και πως ο δράστης του αυτοκτόνησε αργότερα, ο τύπος μετατράπηκε σε σωστό λαϊκό φαινόμενο! Οι Τρικαλινοί έφτασαν να αποκαλούνται στην αργκό «Σακαφλιάδες», αφήνοντας το υπαρκτό πρόσωπο στην αχλή του Μεσοπολέμου.
Και τι κρίμα για το αλάνι που σεργιανούσε άλλοτε στα κακόφημα σοκάκια των Αθηνών, πριν τον φάνε μπαμπέσικα κάτι μαχαιροβγάλτες στις φυλακές των Τρικάλων, εκεί στα «δυο στενά».

Next page